فسق
( فقه- قانون استخدام )ارتکاب یکی از گناهان بزرگ ویا اصرار برگناهان کوچک و یا ترک مروت (رک. مروت) موجب صفتی درشخص میشود که بآن فسق گویند و آن شخص را فاسق نامند( ماده دوم قانون استخد ام کشوری مصوب 22 قوس 1301 شمسی )بموجب این ماده عدم تجاهر به فسق از شرائط خدمت رسمی در ادارات کشوری است. بقاء این ماده بمفهوم زمان وضع خود محل تامل است. فسق ضدعدالت است (جامع الشتات- ص 372 و درایه شهید ثانی- ص 82 )
