اجرای احکام کیفری و اقدامات تامینی و تربیتی / کلیات (484-512)

2716
از نظریه شماره 675/ 94/ 7- 16/ 3/ 1394 اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به تعریف «دیه» در ماده 17 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و با لحاظ اینکه دیه از مصادیق «مجازات‏های مالی» موضوع ماده 503 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 محسوب می‏گردد، بنابراین، جنون مرتکب پس از صدور حکم قطعی نیز مانع از اجرای حکم دیه و وصول آن از اموال محکوم علیه مجنون نمی‏باشد، لکن باید توجه داشت که چون مجنون فاقد اهلیت قانونی برای پرداخت دیه می‏باشد و پرداخت دیه از اموال محکوم علیه مجنون، به عهده ولی یا سرپرست قانونی وی است، از این حیث موجب قانونی جهت بازداشت او به استناد ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیت‏های مالی مصوب 1377 نمی‏باشد.
2717
نظریه شماره 1834/ 93/ 7- 4/ 8/ 93 اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
مستفاد از ماده 234 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 این است که تعهد وثیقه‏گذار یا کفیل، قائم به شخص است و با فوت آنها موضوع تعهد مزبور منتفی می‏گردد. بنابراین و با توجه به ماده 251 قانون فوق‏الذکر که اعتبار قرارهای تأمین و قابلیت اعمال آنها را تا شروع به اجرای حبس و تبعید یا اقامت اجباری و با اجرای کامل سایر مجازات‌ها و یا صدور قرارهای منع و موقوفی و تعلیق تعقیب، تعلیق اجرای مجازات و مختومه شدن پرونده به هر کیفیت می‏داند و پس از آن قرارهای تأمین لغو می‏شود. با این حال به موجب ماده 507 قانون مارالذکر، قاضی اجرای احکام مکلف است، در خصوص محکوم علیه که در پرونده فاقد تأمین است، قرار تأمین متناسب صادر نماید، و چون در مواردی که به لحاظ فوت وثیقه‏گذار یا کفیل، قرار تأمین صادره منتفی است، بنابراین در صورت تحقق شرایط مذکور، متهم یا محکوم علیه حسب مورد، مکلف به معرفی کفیل و وثیقه‏گذار خواهد بود و لذا احکام مربوط به متهم در ماده 234 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 با لحاظ شرایط مذکور در ماده 251 این قانون به محکوم علیه نیز قابل تسری می‏باشد.