وقف

(مدنی- فقه )عقدی است که بموجب آن مالک عین مال معینی از اموال خود را از نقل و انتقال مصون کرده (حبس می کند) و منافع آنرا در اختیار شخص یا اشخاص یا مصرف معین می گذارد( ماده 55 قا نون مدنی )اگر وقف کننده متولی هم باشد اقباض خودبخود حاصل است و حاجت بعمل دیگری ندارد.
ب- در فقه بمعنی توقف واحتیاط است چنانکه گویند: اصل در اشیاء وقف است نه حظر یعنی هرگونه اقدام در امور
زندگی که قانون صریحأ نهی نکرده یا امر ننمود. باشد باید بروفق احتیاط باشد و باید ازاقدام بر خلاف احتیاط خودداری ( توقف )کرده زیرا تصرف درملک خداوند بدون اذن او روانیست. مکتب اخباری طرفدار این نظر است در مواردی که احتمال تحریم میدهد(الفوائد المدنیه ص 222 ببعد).