والی

الف- درلغت بمعنی صاحب اختیار است و ولایت( بکسر واو) سمت رسمی و شغل دولتی راگویند. ولایت (بکسر وفتح و او) بمعنی شهرها و نواحی قلمرو حکومت والی است. درحقوق اداری اسلام شخصی را می گفتند که متصدی امور سیاسی بود یعنی برقراری نظم کشور ومردم و دفاع ازاستقلال و امنیت و اجراء مقررات و وصول حقوق ما لی( جز درحدودی که از شئون منصب قضاء است) درصلاحیت والی بود. این اصطلاح درمقابل قاضی و مفتی بکار میرفته است. ( رک. ولایت ولات)
ب- بمعنی استاندار استعمال شده است ( تصویبنامه شما ره 535 مصوب 12- 2-1313 مجموعه1313- صفحه 114 )وعبارت حکام ولایات بمعنی فرما نداران است.