نفی

( فقه )،الف – انکار دعوی
ب- تبعید ازنقطه معین بنقطه یا نقاط یگر. گاهی اضافه شده ومی گویند ( نفی بلد) واصطلاح تعزیب را هم درهمین معنی بکار برده اند.