مبیع
(مدنی- فقه) عین موجود در خارج ویا عین کلی درذمه که بعنوان معوض و بانتظار دریافت عوض معلوم بطرف تملیک میشود (ماده 338- 350- 351- قانون مدنی) دراصطلاح دیگر آنرا مثمن گویند(ماده 197 ق – م). درعقد صلح اگر دومال مبادله شود هیچیک جنبه معوض را ندارد بلکه صرفا هریک بدل دیگری است واز همین روعقد صلح که صرفا یکنوع تسالم و توافق است با عقد بیع فرق می کند.
