قدیم

(فقه) الف- هر وضع حقوقی درمالی که کیفیت حقوقی زمان حدوث آن وضع، مجهول باشد قدیم نامیده میشود مثلا ناودان خانه حسن از قدیم بخانه حسین میریخت و میریزد و معلوم نیست که این وضع از ابتداء بطور غاصبانه بوده است ویا با مجوز قانونی صورت گرفته است. دراینصورت حق حسن قانونی شناخته میشود تا خلافی ثابت شود. در همین مورد است که می گویند: القدیم یترک علی قدمه. شناختن این قاعده ملازمه دارد باشناسائی اصالة الصحه در افعال افراد جامعه فی الجمله. (اصطلاح شماره 348 دیده شود)
ب- اسمی است که به فتاوای شافعی که در ایام اقامت خود در عراق( قبل از مسافرت به مصر) داده شده است. درمقابل ((جدید)) بکار میرود که عبارت است از فتاوای او در مصر. و این دو اصطلاح درموقعی بکار میرود که بین قدیم وجدید اختلاف وجود داشته باشد.