قاعده تلازم ملک و نماء

( مدنی- فقه) مالک یک مال مالک نمائات آن هم هست بهمین جهت نمائات بین تاریخ عقد و تاریخ فسخ عقد متعلق به فسخ کننده است (یعنی متعلق بصاحب خیاراست )این تملک نمائات برای فسخ کننده مجانی تمام نشده است زیرا در همان فاصله ببن عقد و فسخ اگر مال تلف می شد صاحب خیار ضامن تلف شدن آن بود. در مقابل این ضمان، استحقاق منافع آنرا پیدا کرد. این قاعده مستفاد ازقاعده الخراج با لضمان است که در فقه ازآن تعبیربه ((من له الغنم فعلیه الغرم)) می کنند. قاعده بالا از مواد 454- 455 ق- م استفاده میشود.