قاعده
( فقه )قانون بسیار کلی که منشاء استنباط قوانین محدودتر بوده یا مبنای قوانین متعدد دیگر بوده باشد مانند قاعدهء لاضرر قاعده لزوم عقود و غیره. علم مخصوصی که از شعب علم فقه است بنام ((قواعد فقه ))شامل قواعد بمعنی بالا است که باوجود قرابت مفهوم آن با ((کلیات حقوق)) (بمعنی جدید این اصطلاح)با آن فرق دا رد زیرا در کلیات حقوق میتوان از مانی تصوری و یا مبانی تصدیقی بدیهی نیز بحث نمود ولی در قواعد فقه چنین بحثی را نمیتوان نمود.
