فداء

( فقه) الف- مالی که اسیر جنگی( در جهاد دعوت.رک. جهاد دعوت )میداد وآزاد میشد واین مال جزء غنائم جنگ بود.
لغت فدیه نیز درهمین معنی استعمال میشود. ب- عوض درخلع را فداء گفته اند.