غیبت

(فقه)- الف- غیبت عبارت است ازپنهان شدن شخص ازمحل اقامت و دوستان و آشنایان و بستگان بهرعلت که باشد خواه بقصد مسافرت ویا فرار، یاصرف قصد اختفاء و غیره.
ب- غیبت امام دوازدهم (ع)
ج- جرمی که عبارت است از بدگوئی شخصی درغیاب شخص دیگر. نفی صفت کمال غیبت نیست فلسفه این جرم حفظ صمیمیت افراد جامعه اسلامی است وهدف مزبور یکی ازهدفهای عالی انسانی است. حافظ گوید: واعظ ما بوی حق نشنید بشنو کاین سخن درحضورش نیز می گویم نه غیبت می کنم ( مدنی )دور شدن از اقامتگاه و نرسیدن خبر بکسان و آشنایان بحدی که موجب شک در حیات غائب شود واین را غیبت منقطعه نامیده اند ومقصود ازغیبت درغائب مفقودالاثر همین معنی است( ماده 1011ق – م ). ( جزا )غیبت متهم بمعنی خدم حضور در دادگاه است یا از روی عدم اطلاع یا با اطلاع وعدم اعتناء بدستورقانون Contumace وچنین متهم غائبی را Contumax مینامند. (آئین دادرسی مدنی )عدم حضور یکی از اصحاب دعوی درجلسه دادرسی وعدم تعیین وکیل Defaut.