غریب

( فقه )درعلم درایه اصول اخبار چهار قسم است: صحیح- حسن- موثق- ضعیف هریک ازاین چهارقسم ممکن است غریب باشد وغریب را سه معنی است: الف- غریب ازحیث سند ومتن و آن خبری است که متن آنرا فقط یک راوی نقل کند.
ب- غریب ازحیث سند وآن خبری است که مفاد آنرا جمعی از صحابه می شناسند ولی یکنفرآنرا روایت کرده است.
ج- غریب از حیث متن- و آن خبری است مفرد که جماعتی از اوآن خبر را نقل کنند (بنگرید: مفرد )واین را غریب مشهور هم گویند مانند ((حدیث انما الاعمال بالنیات ))که همه آنرا از عمر نقل میکنند. گاهی اسم شاذر ابر غریب هم اطلاق کرده اند ولی قول مشهور این است که فرق دارد ( درایه شهید- صفحه 40-97). نوع دیگری ازحدیث غریب هست که آنرا ((غریب لفظی )) گویند و آن حدیثی است که متضمن سخن دشوار دور از فهم( بعلت اینکه کم استعمال میشود (است) درایه شهید – صفحه 54).