غائب

( فقه) درمعانی ذیل بکارمی رود: الف- غائب ازجلسه دادرسی. درهمین معنی است که میگویند: الغائب علی حجته. (ماده 164 آئین دادرسی مدنی )وصفحه 721- 743 جامع الشتات.
ب- کسیکه ازمحل سکونت خود مدت نسبتأ مدیدی دور شده و خبری از او برای احدی ازکسان و آشنایان وی نمی رسد
و این نوع غیبت را اصطلاحأ ((غیبت منقطعه)) گویند( جامع الشتات- صفحه 669). این غائب را در فقه ((غائب مفقود الخبر)) نامند. ( مدنی )درقانون مدنی هرکس که ازغیبت او مدت بالنسبة مدید گذشته و از او بهیچ وجه خبری نباشد غائب مفقودالاثر نامیده میشود (ماده 1011 ق- م ) ( رک. غیبت)