عدالت
( فقه- مدنی) یعنی ترک جرائم( گناهان ) بزرگ واصرار نورزیدن بر جرائم کوچک و رعایت مروت. مروت عبارت است از اتصاف باموری( از ترک و فعل) که پسندیده است بحسب زمان ومکان و شان شخص. همه مراتب بالا باید بحد ملکه برسد( ماده 1134 قانون مدنی )حالت عکس عدالت را فسق گویند (جامع الشتات ص 699) درعلم حقوق هماهنگی انسان را بانظام جهان عدالت گویند. ( رک. عدل و انصاف )
