سند

الف – عبارت از نوشته ای است که درمقام دعوی یا دفاع قابل استناد باشد (ماده 1284 ق- م و ماده 370 ببعد آئین دادرسی مدنی )
ب- گاهی بمطلق دلیل( اعم از نوشته و لفظی )گفته می شود دراین صورت مرادف مدرک است. و درهمین معنی عبارت ((سند کتبی)) استعمال شده است. نوشته اگر برای تعیین وام یا طلب باشد آنرا تمسک – سند دین – سند طلب Effet نامند.
ج – روات یک حدیث را در اصطلاحات علوم راجع بفقه، سند گویند.