سفیر
الف – مقدم نمایندگان سیاسی یک دولت نزد دولت دیگر را سفیرگویند و ذکر (کبیر) بدنبال (سفیر) از ترجمه های نادرست و متداول است زیرا در مفهوم اصطلاح سفیر بالاترین درجه نمایندگی سیاسی خود بخود ملحوظ است بهمین جهت در اصطلاح خارجی لغتی که بمعنی کبیر باشد در دنبال سفیر نمی آورند و هر سفیری کبیر است زیرا سفیرصغیر وجود ندارد.
ب – مطلق نمایندگان سیاسی اعم ازسفیر کبیر و وزیر مختار و وزیر مقیم وکاردار سفارت را گویند. نمایندگی ازشخص رئیس دولت از مختصات سفیرکبیر است وسایر نمایندگان سیاسی فقط نماینده دولت متبوع خود هستند.
