زیاده

(مدنی – فقه) مالی که دارای خصوصیات ذیل است:
الف – عین باشد پس منافع عین مستأجره که مستاجر میبرد زیاده نیست. وبعکس اضافه وزن گاو وگوسفند بر اثر چاق شدن و پشم گوسفند که میروید زیاده محسوب است.
ب – عین مذکور ممکن است ناشی از طبع مالی باشد که برآن افزون شده است مانند مورد روئیدن پشم گوسفند و مانند آن، وممکن است با افزودن چیزی از خارج باشد مانند نقاشی کردن ساختمان ویا تعمیرات آن.
ج- عین باید نسبت بمالی که برآن افزوده شده جنبه عرضی داشته باشد یعنی موجب تغییر ماهیت آن نشود بنابراین اگر بخانه ای حمامی بیفزایند یا چاهی در آن احداث کنند زیاده صدق می کند ولی اگر زیاده موجب تغییر ماهیت شود زیاده صدق نمی کند مثل اینکه از ماسه و سیمان لوله های سیمانی بسازند که بکلی مغایر با ماهیت ماسه و سیمان است.
د – زیاده همیشه دارای ماخذ زمانی میباشد یعنی باید زمان معینی را ماخذ قرارداده و زیاده را نسبت بآن بسنجند. بجای اصطلاح بالا اصطلاح زیادی و زیادتی بکار می رود. ماده 314 – 786 قانون مدنی (رک. نماء)