رباط
(فقه) درلغت مرابطه و رباط (بکسر اول) بمعنی مواظبت است و رباط لشکر بمعنی مرزبانی و حفظ حدود و ثغور است. در اصل عبارت است از بستن اسب در نقطه معین و تاسیس ساخلو برای مرزبانی. (تاریخ حقوق) در قدیم در مسیر راهها در فواصل معین مربازان دولتی سوار اسبها می بستند و قراولانی مشغول خدمت بودند که هم به امنیت راه وهم بارتباطات پستی خدمت می کردند و این نقاط بین راه را رباط می نامیدند وچون کاروانسراها درمجاورت این رباطات بودند برخی به کاروانسرا هم رباط گفته اند و شاید در مواردی کاروانسرا مزیت رباطی هم داشته است.
