دعوی تصرف عدوانی

(دادرسی مدنی) عناصر دعوی تصرف عدوانی عبارت است از:
الف – موضوع دعوی مال غیر منقول باشد خواه دعوی در دادسرا مطرح شود (فقره دوم ماده یک قانون تصرف عدوانی وماده دوم همان قاون) خواه در دادگاه (ماده 323 دادرسی مدنی)
ب- متصرف سابق مال غیرمنقول که مال بدون رضایت وی از تصرفش خارج شده طرح دعوی نماید (ماده 323 دادرسی مدنی و مواد اول و دوم قانون تصرف عدوانی) لازم نیست شاکی مالک باشد مستاجر- مباشر- خادم – دهقان – کارگر و هرکس که به نمایندگی یا بامانت مال غیر را متصرف است میتواند این دعوی را طرح کند (ماده ششم قانون تصرف عدوانی) و حتی این دعوی از جانب مستاجر علیه مؤجر و از یک مستاجرعلیه مستاجر دیگر شنیده میشود.
ج – مدعی اعاده تصرف سابق خود را بخواهد هرچند که درمقام استدلال استناد به مالکیت خود هم کرده باشد.ولی اگر خواسته دعوی مرکب از اعاده تصرف و صدور حکم به مالکیت باشد این دعوی دعوی مالکیت است (قسمت پنجم وششم از توضیحات ذیل بند نهم نظامنامه قانون تصرف عدوانی) اگر مدعی تصرف عدوانی که اعاده تصرف را خواسته تقاضای جبران خسارتل وارده را هم بنماید ماهیت دعوی تصرف عدوانی تغییر نمی کند و بتقاضای مزبور ضمن دعوی مذکور رسیدگی میشود. هرگاه خوانده تصرف خود را مستند به حق مالکیت خود کند این استناد، ماهیت دعوی تصرف عدوانی را تغییر نمیدهد.
د- نسبت بمورد تعهد (مانند عین مستأجره و مرهونه) نمیتوان دعوی تصرف عدوانی مطرح نمود.