دعوی افراز

(دادرسی مدنی) دعوائی که خواسته آن تقسیم ملک مشاع است بین شرکاء آن (جدا کردن سهم شریک مدعی از سایرشرکاء) بند هشتم ماده 13 آئین دادرسی مدنی. طرف این دعوی تمام شرکاء ملک هستند (ماده300 و بند دوم ماده304 قانون امورحسبی) اگر مال شریکی نزد کسی وثیقه باشد بازخود آن شریک طرف دعوی است نه وثیقه گیرنده. دعوی افراز مصداق واقعی دعوی است (ماده چهارم لایحه قانونی فروش خالصجات مصوب 20- 9- 34) در صورتیکه مالکیت محل نزاع نباشد حکم افراز بهیچ وجه نظربه امرمالکیت ندارد ودر امر مالکیت نمیتوان بآن استناد کرد.