ضمان درک

(مدنی- فقه) مسئولیت بایع نسبت به ثمنی که گرفته است در صورتیکه مبیع مال غیردرآید معنی مسئولیت مزبور این است که بایع باید ثمن را بمشتری رد کند. عین همین مسئولیت را مشتری درمقابل بایع نسبت بمبیعی که گرفته است دارد یعنی اگر ثمن مال غیر درآید مشتری باید مبیع را ببایع رد کند (شق دوم ماده 362 ق – م) ضمان درک از مصادیق ضمان ناشی از قرارداد است. (فقه) هرگاه درعقدی خیاری باشد ومال بعد ازعقد تلف شود و صاحب خیار بعد از تلف مال مزبور اخذ بخیار نماید در اینصورت من علیه الخیار باید مثل یا قیمت مال تلف شده را بدهد و مال خود را از صاحب خیار بگیرد. ضمان من علیه الخیار را در این مورد ضمان درک میگویند و آنرا ضمان جعلی هم می نامند. این ضمان ناشی از قرارداد نیست. برخی این ضمان را از ملاک ماده 286 ق- م استفاده میکنند.