داروغه
در لغت مغولی بمعنی صدر و رئیس است مانند داروغه فراشخانه وداروغه محاسبات و درمعانی ذیل بکار رفته است:
الف – بمعنی حاکم (حکمران)
ب – حاکم پایتخت
ج – میرعسس یا رئیس گشتی ها (پاسبانان شهر) (شبروان را آشنائی ها است با میرعسس)
د – درعصر صفویه عضو رسمی که زیرنظر دیوان بیگی کار میکرد و شاید بنحوی سمت قضائی داشت و گویا نظیر ضابطین دادگستری بود.
ه – منشیان بزرگ ادارات که سمت ریاست منشیان را داشتند.
