(توقیف) دادرسی

(دادرسی) متوقف ساختن رسیدگی دادگاه بسببی از اسباب قانونی صریح ( ماده 290 دادرسی مدنی و غیره) مانند فوت یکی از اصحاب دعوی یا وکیل او در صورتیکه حاجت بتوضیحی باشد (ماده 69- 290 دادرسی مدنی) ومانند حجر یکی از اصحاب دعوی یا وکیل آنان درصورت وجود حاجت بتوضیح (ماده 69- 290 مذکور) و مانند مورد ممنوع شدن وکیل از دادرسی بجهتی از جهات (ماده 69- 290 مزبور) و موردی که سمت یکی از اصحاب دعوی که با آن سمت وارد دعوی شده زایل گردد (ماده 290 دادرسی مدنی) توقیف دادرسی خلاف اصل است وحاجت بتصریح در قانون دارد. در موارد توقیف دادرسی دادگاه میتواند خواسته را موافق قانون، تامین نماید (ماده 293 دادرسی مدنی) توقیف دادرسی با اناطه فرق دارد اناطه توقیف رسیدگی دعوی اصلی است بر رسیدگی بامر دیگر که باید پش از رسیدگی بدعوی اصلی مختومه گردد. پس در اناطه توقف یک رسیدگی بر رسیدگی دیگر رکن امر است وحالی که درتوقیف دادرسس توقف یک رسیدگی بررسیدگی دیگر وجود ندارد بهمین جهت تامین مذکور در ماده 293 دادرسی مدنی مخصوص توقیف دادرسی است و در اناطه جاری نیست (دانشنامه حقوقی – جلد دوم صفحه 341 ببعد) (رک.اناطه)