حق معنوی

(مدنی) یا droit intellectuel حقی است غیر از حق عینی (رک.حق عینی) وحق ذمی (رک. حق ذمی) از این رو که نه بعین ونه بذمه تعلق می گیرد بلکه مزیتی است قانونی و غیرمادی مانند حق مخترع بر اختراع خود و حقی که دارنده تصدیق رسمی دارد (از قبیل تصدیق دیپلم ولیسانس و دکتری و غیره) از این قبیل است حق مؤلف و حق کار فکری (رک. حق کار فکری) و حق صاحب اسم تجاری و حق سرقفلی و غیره. ازآثار پیشرفت تمدن وظرافت قانونگذاری و اجراء عدل و انصاف شناسائی حق معنوی است والا درگذشته غالبأ (و امروزه کمتر) مؤلفان مطالب گذشتگان و دیگران را بدون ذکر ماخذ طوری نقل میکردند که جز معدودی ازصاحبنظران باقی گمان میکردند که ناقل مطلب نیست بلکه مبتکر مطلب است چنانکه اگر در علم اصول کسی توانائی سنجش فرائد – الاصول شیخ انصاری و مناهج الاصول استادش نراقی دوم را داشته باشد به نتائج شگفت آوری خواهد رسید. کتبی که درآنها مأخذ ذکر نمیشود غالبا درآنها رعایت حقوق معنوی دیگران را نمی کنند.