حق الماره

(فقه) حقی که بموجب آن رهگذرکه از جوار درخت میوه یا زراعت حسب الاتفاق می گذرد بتواند بدون اذن صاحب آن و پرداخت بهاء از آن بخورد ولی نبرد (هنوز هم باغبانهای ولایات می گویند : خوردن حلال و بردن حرام !) (مفاتیح الشرایع فیض – صفحه 265- متاجر حدائق – صفحه 53)