حد
(فقه) الف – در لغت بمعنی منع و بند است و در اصطلاح مجازات مصرح در قانون جزا است این مجازات بدنی بوده و حداقل و حداکثر ندارد.
ب- در اصطلاح دیگر حد بمعنی مطلق مجازات است خواه مصرح در قانون جزا باشد یا باختیار قاضی بوده باشد (تعزیر) درهمین اصطلاح است که گفته اند: الحدود تدرء بالشبهات یعنی بصرف شک دروقوع جرم یا تحقق عناصر آن اصل برائت جاری میشود.
ج – بمعنی قانون الزامی (امرونهی) است چنانکه درقرآن آمده است (و الحافظون لحدود الله) مقصود از حدود امرونهی و قانونی است.
د – گاهی حد درمعنی عامی استعمال میشود که شامل حد بمعنی اخص (معنی اول) و تعزیر و قصاص و دیات میباشد.
