جامع

درلغت بمعنی گرد آورنده است در اصطلاح بمعانی ذیل آمده است:
الف – معبد مسلمانان چنانکه گویند: جامع گوهر شاد.
ب- مجموعه ای که درآن مقررات قانون مدون شود وامروزه بجای جامع مجموعه می گویند (تنها جائی که کلمه مجموعه بکتاب حقوقی اطلاق شده درجامع الشتات صفحه 387 است که بنظر رسید) مانند جامع عباسی که یکی ازکدهای قوانین فراهم آمده توسط شیخ بهائی و شاگرد اواست.
ج – مجموعه شامل مقررات و احادیث و وصایای مذهبی پیامبر اسلام (ص) چنانکه فرموده اند ((وعندنا الجامعة))
د- قدرمشترک بین مورد نص و مورد سکوت در قیاس (رک. قیاس) را جامع گویند.