تجزی
(فقه) بروزن تعدی نوعی از اجتهاد در احکام شرعی است و عبارت است از اجتهاد در قسمتی از مسائل فقه. این اصطلاح از فکری که مغایر با تخصص در رشته های علوم است سرچشمه می گیرد و امروزه بر اثر توسعه علوم هر حقوقدانی سعی می کند که دریک رشته از حقوق صاحبنظرگردد و متخصص باشد ولازمه این تخصص این است که متجزی در علم حقوق باشد. صاحبنظر علی الاطلاق در جمیع رشته های حقوق شدن امری است دور از واقع. سابقا از تجزی بر حذر بودند و امروزه تجزی را امری ضروری میدانند.
