عرض
( فقه )- الف بفتح اول وسکون ثانی در علم درایه خواندن متن حدیث است بر استاد (شیخ) از حفظ یا ازروی نوشته.
و این یکی از طرق تحمل حدیث بوجه صحیح است (درایه شهید- ص 108)
ب- بمعنی غیرازنقدین از امتعه وکالا و اموال را گویند.
ج- بفتح اول و ثانی( بنگرید: عرضی) و بمعنی اخیر در اصطلاحات ذیل بکار رفته است:
