ظن خاص
( فقه) ظنی که منشاء آنرا شارع اسلام مورد تایید قرارداده و ظن حاصل ازآن منشاء مورد تایید و تصویب شارع قرار گرفته باشد مانند ظن حاصل از تصرف که علامت مالکیت است. اعتبار خبر واحد ازباب ظن نیست بلکه از باب اطمینان عادی است( رک. اطمینان عادی) که کاملترین نوع ظنون است. این نکته از این حدیث هم دانسته میشود: ( أیونس بن عبدالرحمن ثقة آخذ عنه معالم دینی؟- نعم)
