حقوق

درمعانی ذیل بکار میرود:
الف – جمع حق بمعنی حق جزئی وحق کلی است (رک. حق جزئی – حق کلی) این اصطلاح در فقه و در حقوق جدید کشور بکار رفته است.
ب – بمعنی علمی که از قوانین موضوعه بحث میکند ولو اینکه بطور استطراد از قوانین حقوق طبیعی هم بحث نماید. این اصطلاح در فقه سابقه ندارد و ترجمه اصطلاحات غربی است.
ج – در رشته حقوق اداری بمعنی اجرت کارکارمند دولت است. گاهی بغلظ ((حقوقات)) هم استعمال شده است در همین معنی ((مواجب)) و ((وظیفه)) نیز سابقا گفته میشد (وظیفه گر برسد مصرفش می است و نبیند. حافظ) در پاره ای از اصطلاحات قدیم ((ادرار)) هم گفته میشد (مرا در نظامیه ادرار بود. سعدی) (رک. رزق)
د – حقوق بغلط در مقابل جزا بکار رفته و می رود با اینکه حقوق شامل دو رشته جزائی و مدنی است، مانند مورد ماده
هشت قانون دلالان مصوب 8 – 12-1317