حق شخصی
(فقه – مدنی) هرحقی که شخص معین درموضوع معین داشته باشد مانند حق مالکیت برمال معین. حق فردی و حق جزئی نیز درهمین معنی بکار رفته است. (فقه) حقی که قائم بشخصی باشد و قابل انتقال بغیر نباشد مانند حقوق زوجیت. حق قبول وصیت تملیکی بنظر برخی از حقوق قائم بشخصی موصی له است بهمین جهت اگر موصی له پیش از موصی فوت کند حق قبول وصیت بورثه موصی له منتقل نمیشود. اصل در حقوق این است که قابل انتقال بغیر باشند تا خلاف آن ثابت شود. در امور مبتنی بر احسان، اصل این است که قائم بشخص باشد بهمین جهت حق قبول وصیت تملیکی باید قائم بشخص تلقی شود مگر قرینه بر خلاف وجود داشته باشد.
