حبوه
(مدنی- فقه) عطیه ای است از مال میت که استثناء شده و بفرزند ذکوری که از سایر اولاد ذکور میت بزرگتر باشد داده میشود خواه بالغ باشد خواه نه. ارقام حبوه از این قرار است:
الف – لباس میت که لااقل یکبار استعمال کرده باشد.
ب- قرآن و قاب آن
ج- شمشیر و غلاف آن
د – انگشتر
فقهاء مقدار حبوه را (با اختلاف نظر- هائی که درباره کمیت وکیفیت آن هست) جزء ترکه ندانسته و از موانع ارث میشمارند (ماده 915 قانون مدنی)
